Nagroda im. Stanisława Dubois
Nagroda przyznawana przez Stowarzyszenie POKOLENIA za wybitne zasługi dla polskiej lewicy społecznej, ruchu młodzieżowego, kultury demokratycznej oraz wartości obywatelskich. Patronem nagrody jest Stanisław Józef Dubois – działacz PPS i Czerwonego Harcerstwa TUR, zamordowany w KL Auschwitz w 1942 r.
Patron Nagrody
Stanisław Józef Dubois (1901–1942)
Stanisław Józef Dubois (ur. 9 stycznia 1901 w Warszawie, zm. 21 sierpnia 1942 w KL Auschwitz) – działacz Polskiej Partii Socjalistycznej, Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego, publicysta.
Brał udział w powstaniu śląskim i wojnie polsko-bolszewickiej 1920. Był twórcą i przewodniczącym Czerwonego Harcerstwa TUR. W latach 1928–1933 sprawował mandat posła II i III kadencji Sejmu RP, a od 1938 — radnego Warszawy. Pracował na stanowisku sekretarza redakcji gazety Robotnik.
Jako przeciwnik rządzącej po 1926 r. sanacji został w 1930 r. uwięziony w Twierdzy Brzeskiej, a następnie skazany w procesie brzeskim na trzy lata więzienia. Brał udział w wojnie obronnej 1939 r., a następnie w lewicowej konspiracji antyhitlerowskiej.
Niespełna rok po klęsce Polski został aresztowany i trafił do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, gdzie uczestniczył w obozowej konspiracji ppor. Witolda Pileckiego. Rozstrzelany w 1942.
Laureaci
Osoby uhonorowane Nagrodą im. Stanisława Dubois
Józef Tejchma (ur. 14 lipca 1927 w Markowej, zm. 13 grudnia 2021 w Warszawie) – polski działacz ruchu młodzieżowego, Członek Biura Politycznego KC PZPR (1968–1980), dwukrotnie minister kultury i sztuki (1974-1978, 1980-1982), minister oświaty i wychowania (1979-1980), w latach 1972–1979 wiceprezes Rady Ministrów, poseł na Sejm PRL II-VII kadencji (1958-1980), ambasador PRL w Grecji, Szwajcarii i na Cyprze. Budowniczy Polski Ludowej.
Syn Ludwika i Zofii. W latach 1945–1948 działał w Związku Młodzieży Wiejskiej RP „Wici”. W 1951 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Działacz-instruktor Zarządu Głównego Związku Młodzieży Polskiej, pełnomocnik zarządu głównego i przewodniczący organizacji ZMP w Nowej Hucie (1951-1954). W latach 1970-1972 – w latach 1971–1983 wiceprzewodniczący Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu.
W 1980 ambasador PRL w Szwajcarii, w latach 1984-1988 ambasador PRL w Grecji i na Cyprze. W 1982 wszedł w skład Społecznego Komitetu Budowy Pomnika Wincentego Witosa w Warszawie, odsłoniętego w 1985.